Dzięki temu, że tuńczyk jest:
- smacznym;
- zdrowym produktem bogatym w białko;
- uniwersalnym w zastosowaniu do najróżniejszych potraw (przekąsek, pierwszych dań, dań głównych, sałatek) tuńczyk w puszce jest jednym z najczęściej spożywanych produktów we Włoszech. Stanowi główną pozycję na listach zakupów i regularnie trafia do koszyków.

Ze względu na swą wyjątkową uniwersalność oraz dlatego, że jest lubiany przez większość członków rodziny, zwłaszcza przez dzieci i młodzież, tuńczyk jest obecny na niemal każdej półce z żywnością.

 

Z tuńczykiem w puszce łączą się przyjemne skojarzenia i wrażenia:
- lato, morze, wakacje;
- nagłe uczucie głodu;
- niespodziewany przyjazd gości na kolację;
- szybki i smaczny posiłek;
- świeży i apetyczny smak;
- przyjemny zapach, różowy kolor i delikatna konsystencja;
- smaczne połączenie z pomidorami, sałatą, ziemniakami i jajkami.

 

Ilekroć mowa o tuńczyku zaraz myślimy o tuńczyku w puszce. Rzeczywiście, świeży lub mrożony tuńczyk rzadko trafia na włoskie stoły.

Tuńczyk w puszce niewątpliwe posiada liczne właściwości odżywcze uznawane również przez konsumentów. W rzeczywistości tuńczyka opisuje się jako "kompletne i pożywne pożywienie", a dietetycy określają go nawet niezwykłym źródłem energii. Nie jest ani tłusty ani dietetyczny (ze względu na zawartość oliwy) dlatego nie wpływa na wzrost poziomu cholesterolu. Jest za to cennym źródłem fosforu, witamin i białka, stanowiąc wartościową, prostą alternatywę dla mięsa.

Włosi są coraz bardziej świadomi i wymagający w zakresie odżywiania. To więc naturalne, że wysokiej jakości produkty spożywcze zyskują popularność na rynku. Dotyczy to również tuńczyka, który jest bardzo ceniony za swój smak i delikatność, ale również za bogactwo wartości odżywczych.
 

 

Tuńczyk występuje przede wszystkim w Atlantyku, Pacyfiku i Oceanie Indyjskim, ale także w basenie Morza Śródziemnego. Jest wszystkożerny, lecz żywi się głównie mniejszymi rybami. Jest wytrzymałym pływakiem. Latem i jesienią migruje w celach reprodukcyjnych.

Istnieje wiele różnych rodzajów tuńczyka:

Najbardziej znany tuńczyk - tuńczyk błękitnopłetwy ma masywne ciało o ciemnoniebieskim, metalicznym kolorze na grzbiecie i srebrzystej, białej barwie z mieniącymi się częściami po bokach i na brzuchu. Osiąga długość do 3 m.
Zasiedla powszechnie wody Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, jak również Atlantyku i Oceanu Spokojnego.
Jego czerwono-brązowe mięso jest bogate w tłuszcze. Szczególnie pożądane jest mięso z części brzusznej, a ikra jest używana do produkcji botargi (rodzaj kawioru).
Jest sprzedawany głównie świeży i mrożony do potraw Sashimi w Japonii.

Tuńczyk długopłetwy zamieszkuje umiarkowane i tropikalne wody otaczające wszystkie pięć kontynentów oraz basen Morza Śródziemnego. Jest to ceniony gatunek o jasnoróżowym mięsie, które bieleje podczas gotowania, ma dobrą konsystencję i niską zawartość tłuszczu. Sprzedaje się go w postaci mrożonej.

Tuńczyk wielkooki nie jest popularny na rynku. Jego mięso ma ciemną barwę i wyraźny "rybi" smak.

Tunek Nazwa nadana tuńczykom o długości poniżej 1 m. Istnieje wiele gatunków tych ryb, lecz nie wszystkie cieszą się takim samym powodzeniem na rynku:
Tunek atlantycki - mocne i wrzecionowate ciało, granatowy kolor na grzbiecie i srebrzystobiały po bokach i na brzuchu. Można go znaleźć w zachodnich i wschodnich wodach Oceanu Atlantyckiego i Morza Śródziemnego.
Tunek wschodni - podobny do poprzedniego tuńczyka, jednak znajdziemy go w Oceanie Indyjskim i w zachodnim Pacyfiku. Gatunek o dużym znaczeniu handlowym, posiada dobrej jakości, ale łatwo psujące się mięso. Sprzedawany w formie mrożonek, wędzony, w puszkach, solony i suszony. Nie jest zbyt popularny.
Tunek czarny - podobny do dwóch poprzednich gatunków, można go znaleźć we wschodniej części Oceanu Spokojnego, od Kalifornii do północnego Peru. Dobre, ciemne mięso, nie cieszy się zbytnim zainteresowaniem z handlowego punktu widzenia. Sprzedawany w postaci świeżej, przede wszystkim w Ameryce Łacińskiej. Nie jest zbyt popularny.

Tuńczyk pasiasty lub Skipjack Gatunek o dużym znaczeniu handlowym. Ma fioletowo-granatowy grzbiet i srebrzystą barwę w dolnej części po bokach i na brzuchu. Odznacza się 4-6 ciemnymi, podłużnymi i bardzo widocznymi paskami po bokach i na brzuchu.
Jest obecny w tropikalnych i umiarkowanych wodach wszystkich oceanów i Morza Śródziemnego.
Jego mięso ma lekko gorzki smak, średnią konsystencję i przeciętną zawartość tłuszczu. Ma jasnoczerwony kolor i jest sprzedawane świeże, mrożone, suszone lub konserwowe.

Tuńczyk żółtopłetwy lub albakora Thunnus albacares to łacińska nazwa tuńczyka żółtopłetwego. Jest to najbardziej ceniony gatunek tuńczyka, cieszący się największym powodzeniem wśród włoskich konsumentów.
Jego wielobarwne ciało jest ciemnoniebieskie na grzbiecie, złote wzdłuż boków i srebrne na brzuchu. Charakteryzuje się dwiema eleganckimi, żółtymi płetwami grzbietowymi. Występuje w oceanach strefy tropikalnej i subtropikalnej (nie zamieszkuje w basenie Morza Śródziemnego), w wodach o temperaturze pomiędzy 18° a 31° C, zawierających dużą ilość tlenu. Jego mięso jest smaczne i delikatne, o niskiej zawartości tłuszczu. W czasie gotowania mięso przyjmuje ładny, różowy kolor z dużymi, zwartymi, ale jednocześnie miękkimi „płatami”. W celu zapewnienia optymalnego monitoringu tego gatunku, w 1966 roku utworzono nadzorowany obszar połowów.

Ostatnie 2 gatunki tuńczyka są najczęściej wykorzystywane w produkcji konserwowanego tuńczyka na rynku włoskim.